W pewien sposób jest nam to na rękę. Zwłaszcza tym ludziom, którzy boją się podejmować nowych działań, czy kroków. W tym wszystkim zapominamy, że tak naprawdę nasze decyzje powinny należeć do NAS SAMYCH. Każdy kolejny krok staje się trudniejszy, cięższy. Boimy się wybierać, zgadzać, odmawiać. Pragniemy by zrobili to za nas inni. Nie ze względu na lenistwo, lecz strach, a nawet lęk. Bez drugiego człowieka nie chcemy robić nic, a raczej bez jego wyboru, opinii. Pozornie wydaje się to bezpieczne, nawet bardzo. 

Przez to, że nie potrafimy samodzielnie zgadzać się, czy odmawiać, zaczynamy bać się robić cokolwiek. Boimy się błędu, konsekwencji, odpowiedzialności. Najprostsze rzeczy zaczynają sprawiać nam ogromne trudności, a życie staje się zbyt ciężkie i przerażające. Do tego stopnia, że w końcu zamkniemy się w czterech ścianach, sami ze sobą w obawie przed światem, przed życiem i jego konsekwencjami.

Żeby to pokonać trzeba zacząć od małych rzeczy.Podejmuj małe decyzje samodzielnie, aż w końcu nie będziesz czuł potrzeby by dzwonić i pytać o „radę” przyjaciółki, czy mamy. Musisz pozbyć się tego nawyku, a zobaczysz, że staniesz się o wiele pewniejszy w tym, co robisz. Zaczniesz śmiało iść na przód. 

Ludzie mogą cię tylko kierować, naprowadzać, wspierać, ale nie mają prawa rządzić twoim życiem i nie powinni brać za nie odpowiedzialności. Stój na baczności. Bardzo łatwo jest wyjść poza granice. Na początku będzie ciężko. Tobie i twoim „pomocnikom”. Obie strony są przyzwyczajone, więc taka zmiana będzie, jak zimny prysznic. Z czasem jednak obojgu wyjdzie to na dobre. Zobaczysz jak dużo na tym zyskasz i jak wiele możesz, potrafisz. 

Dokładnie 6 lutego stuknęło mi na karku 18 lat... Dziwne uczucie... Zwłaszcza gdy wolisz żeby zegar pędził w drugą stronę. Szczerze mówiąc nie czekałam z upragnieniem, jak większość osób na to aż stanę się pełnoletnia. Należę raczej do tej grupy osób, które od dorosłości wolałyby się trzymać z daleka. Zapewne moi znajomi patrzą na dorosłość pod pryzmatem prawa jazdy, kupowania legalnie alkoholu itd. Ja natomiast spoglądam na to innym okiem. Odpowiedzialność, większa samodzielność, mandaty i ...odpowiedzialność.

"Dorosły to ktoś, kto chce być szczęśliwy naprawdę i na zawsze i wie, że to nie stanie się szybko i bez wysiłku"

Wie, że na swoje szczęście musi zapracować, że nic nie przyjdzie samo. Nie idzie na łatwiznę. Wie, że ciężka praca popłaca.  Szuka szczęścia w miłości nie nienawiści. 

" Człowiek naiwny myli dorosłość z zupełną niezależnością od Boga i ludzi "

 Ten dzień był dla mnie wyjątkowy, dlatego chciałam spędzić go w gronie ludzi, których kocham, którzy towarzyszą mi każdego dnia, którzy są dla mnie najważniejsi. W tym dniu nie mogło zabraknąć mojej rodziny i przyjaciół. Bez nich nie byłoby tak idealnie, jak sobie wymarzyłam. Tort i cudownie udekorowana sala były tylko dodatkiem. Najważniejsi byli dla mnie moi goście, dla których starałam się przygotować wspaniałe przyjęcie. Chciałam by tak samo, jak ja cieszyli się ze mną tym dniem.

Parkiet był molestowany cały wieczór aż do 3 nad ranem. Dziewczyny ubrane w wysokie, zgrabne szpilki, potem zamieniały je na balerinki, a kończyły bez butów - znaczy impreza udana! Do ostatniej minuty parkiet był nasz! Nawet gdy sprzątaliśmy salę ( kochani dziękuję za pomoc jesteście niezastąpieni!) tańczyliśmy z miotłami.

Wracając do samego przyjęcia... Chyba najbardziej wzruszający moment nastąpił, gdy moi przyjaciele włączyli filmik z życzeniami i zdjęciami. Aż zakręciły mi się łezki w oczach...

Nawet nie wiecie, jak wspaniały był ten wieczór. Spędzony z najważniejszymi osobami w moim życiu. Wszyscy w jednym miejscu.

Bardzo wam za to dziękuję... Jesteście niezastąpieni i bez was nie byłoby tego wszystkiego. Dziękuję wam za wsparcie, rady...za to, że jesteście.

Beka z innych.Fajnie nie? To jest to, co lubisz. Sorry bardzo, ale niestety nie spodoba Ci się ten post. Nie będziesz miał z niego polewki tak, jak z innych ludzi. Mimo to zaskoczę Cię. 

Jakiś czas temu nawiązałam współpracę z firmą Printu.pl dzięki czemu mogłam wykonać swoją własną fotoksiążkę. W związku z tym, że niedługo są Walentynki na pewno każdy z was chciałby obdarować swoją drugą połówkę czymś wyjątkowym. Jednak nie każdy ma taką osobę, w tym ja! I nie widzę powodu by się tego wstydzić, czy kryć. Wszyscy w tym dniu, albo zdecydowana większość skupia się tylko na swoim partnerze, zapominając o osobach równie ważnych w naszym otoczeniu. Bycie singlem nie oznacza bycie samotnym.Według mnie to nie jest tylko święto dla par! W tym dniu warto też pamiętać o swoich najbliższych, rodzinie, przyjaciołach, dlatego swoją fotoksiążkę poświęciłam ludziom, którzy są dla mnie ważni i uczestniczą w moim życiu. Prezent od siebie dla siebie. Na pewno będę do niej bardzo często zaglądać. Czasem warto przypomnieć sobie,jak wielu ludzi ma się wokół siebie, których warto doceniać, a nawet trzeba!   W zasadzie można powiedzieć, że tą fotoksiążkę dedykuję wszystkim tym, którzy ze mną są, wspierają, kibicują, dodają otuchy, ale też krytykują! Po prostu dobrze, że jesteście <3

 A co wy uważacie o Walentynkach? Czy według was to tylko święto dla par, czy nie? Jak podoba wam się pomysł na wykonanie własnej fotoksiążki? Podoba wam się, czy raczej wolicie tradycyjne albumy ze zdjęciami? :)